السيد علي الحسيني الميلاني
229
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى)
مباركه : « الَّذينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ميثاقِهِ . . . » ؛ « 1 » « ( فاسقان ) كسانس هستند كه پيمان خدا را پس از آن كه محكم ساختند مىشكنند » همين است . پس هر عهدى ، ميثاق نيست ، ميثاق ، عقد مؤكّد است . « عقد » هم به « عهد » تفسير شده ، كه در ذيل آيه مباركهء : « يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ » ؛ « 2 » « اى افراد باايمان ! به عهد و پيمان خود وفا كنيد » عبداللَّه بن سنان به سند صحيح از امام عليه السلام آورده كه « العقود أي : العهود » . « 3 » در اين جمله به ارتباط ائمّه عليهم السلام با خداى متعال در دو مرحله اشاره شده : 1 . مرحلهء پيمان با خداى عزوجلّ . 2 . مرحلهء دعوت و عمل به پيمان . 1 . مرحلهء پيمان الاهى اين پيمان در عالمى قبل از اين عالم بوده كه از آن به « عالم ذر » تعبير مىشود . اين پيمان از عموم فرزندان آدم بوده ، آن جا كه مىفرمايد : « وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَني آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلينَ * أَوْ تَقُولُوا إِنَّما أَشْرَكَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَ فَتُهْلِكُنا بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ * وَكَذلِكَ نُفَصِّلُ اْلآياتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ » ؛ « 4 » به خاطر بياوريد زمانى را كه پروردگارت از صلب فرزندان آدم ذريهء آنها را برگرفت و آنها را بر خودشان گواه نمود ( و از آنها پرسيد ) آيا من پروردگار
--> ( 1 ) . سوره بقره ( 2 ) : آيه 27 و سوره رعد ( 13 ) : آيه 25 ( 2 ) . سوره مائده ( 5 ) : آيه 1 ( 3 ) . تفسير القمى : 1 / 160 ، تفسير نور الثقلين : 1 / 583 ، حديث 8 ( 4 ) . سوره اعراف ( 7 ) : آيه 172 - 174